السيد محمد رضا المدرسي

121

تشيع در تسنن ( فارسي )

آيهء نخست : * ( كنتم خير أمة أخرجت للناس تأمرون بالمعروف وتنهون عن المنكر ) * ، ( 1 ) شما نيكوترين أمتي هستيد كه براي بشر پديدار شده أيد ، مردم را به نيكى ها فرا مى خوانيد واز زشتى ها باز مى داريد . آيهء ديگر : * ( وكذلك جعلناكم أمة وسطا لتكونوا شهداء على الناس ويكون الرسول عليكم شهيدا ) * ، ( 2 ) واين گونه شما را أمت ميانه قرار داديم تا گواه مردم باشيد ، چنان كه پيغمبر را گواه شما كرديم . ولى بايد گفت قطعا اين دو آيهء مباركه هيچگونه دلالتى بر حجيت سنت صحابه ندارد ، زيرا آيهء أول مى فرمايد : شما به خاطر امر به معروف ونهى از منكر بهترين أمت هستيد واين بدان معنا نيست كه اگر يك يا چند صحابي چيزى گفتند ، سخنان آنان به عنوان خودشان حجت باشد . آيهء دوم نيز مى فرمايد شما أمت وسط هستيد واز افراط وتفريط به دوريد ، ولى كار به افراد از حيث فرديت ندارد ، بلكه صفت أمت از حيث أمت بودن را بيان مى كند كه أمت اسلام چنين أمتي هستند . گذشته از اين ، گر چه صحابي بودن حضرت رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله ) فضيلت بزرگى است ، ولى چنان كه تاريخ گواهى مى دهد ، برخى از صحابه ، قدر اين فضيلت را ندانستند وبا سوء عملكرد خود ، كار را به آنجا رساندند كه

--> 1 . آل عمران ، آيهء 110 . 2 . البقرة ، آيهء 143 .